maandag 7 januari 2008

Howdy bezoekers, gezeten daar op jullie luie bureaustoel!

Na een behouden vlucht van beperkte duur (2 uurtjes) zijn wij gisterenavond veilig en wel aangekomen in het schitterende Xiamen, gesitueerd in de provincie Fujian, de welvarendste van China (opzoekwerk heb ik niet echt verricht, ik baseer mij op de gezaghebbende Chinese versie van Monopoly, waarin deze provincie voor het astronomisch hoge bedrag van 4000 yuan pas de jouwe is, enige empirische waarde achter mijn bewering is dus ver te zoeken). In tegenstelling tot de vlucht naar Chongqing, die vertraging had opgelopen “due to aircraft delay” (een schitterende verantwoording vanwege het vliegveldpersoneel, moet gezegd), verliep de onze probleemloos. Xiamen bevalt ons zeer: de inwoners spreken met andere tongval dan hun tegenhangers in het Noorden, en ook van uiterlijk verschillen ze enigszins. Xiamenezen (neologisme; beter nog vind ik ‘Xia-men’, als meervoud van Xia-man J) zijn op vele vlakken wereldburgers: modebewust en hip over de hele lijn, op de hoogte van nationale en internationale actualiteit, niet bekrompen, en ook economisch gezien hebben ze zoals gezegd hun zaakjes op orde. Op Shanghai na moet dit ongeveer de meest metropolitische stad waar we ons kamp hebben opgeslagen. Daarstraks nog een liedje van Arno op de radio gehoord in een doodgewoon verkooppunt van gedroogde vis, als ik me niet vergis, een gegeven dat ongeveer even bizar is als mijn recente aankoop van de film Ex-drummer van een straatventer (die houdt van Brusselmans’ typerende vertelstijl en opkomend Belgisch regietalent?) De temperaturen hier zijn tropisch in de zomermaanden, en uiterst aangenaam in de winter. De frisse zeebries die over het schiereiland waait werkt verkwikkend, en dat zie je ook aan de plaatselijke inwoners en hun gelaat. Ook hun gemiddelde leefomstandigheden (beter dan die van Chinezen in de meeste andere provincies) zitten daar ontegensprekelijk voor iets tussen, maar toch, het plaatselijke klimaat haalt het beste in een mens naar boven, wij kunnen het weten.

Gezelliger nog dan Xiamen is het nabijgelegen (5 minuutjes met de ferry) eiland Gulangyu, waar we momenteel ‘gestationeerd’ zijn en waar gezellige pianomuziek uit de strategisch geplaatste luidsprekers in de straat weergalmt. Koloniale architectuur, nauwe straatjes waar een mens met veel plezier in verdwaalt, onbevolkte stranden en de schittering van de zon op de natte rotsen, alles wat je zoal verwacht van een paradijselijk eiland gelegen op deze breedteligging. Vijf dagen lang zullen we ons hier nog vermaken met het nuttigen van plaatselijke specialiteiten (cappucino’s, lasagne, bacon sandwiches, om maar een paar van die typerende snacks te noemen J), zwemmen in de Zuid-Chinese zee en ; oh ja, Ping komt ook hierheen, niemand beter dan zij om ons wat te gidsen doorheen de stad, gezien ze hier 4 jaar gestudeerd heeft!

Dat was het voor nu, vrienden van de bloggerie, wij zorgen regelmatig voor updates, zorgen jullie voor de hapjes!

Groetjes,

S & S

vrijdag 4 januari 2008

Free love!

Dag lieve mensen!

Voor wij overmorgen het vliegtuig opstappen naar Xiamen nog snel even een postje. De voorbije dagen hadden we het geluk om Ping bij ons te hebben, de liefste Chinese vriendin die ik rijk ben. Zij woont tegenwoordig in Singapore met haar vriend, en dus is de tijd met haar samen altijd heel schaars! Deze week toonden we haar de beste plekjes van Jinan en we hebben het supergezellig gehad. Ping is niet echt een conservatiefje en daarom kan je met haar ook heel interessante discussies houden. Gisteren hadden we een boeiend en toch wel verontrustend gesprek over “liefde”…:

Wanneer je in China na je 25 nog steeds geen wederhelft gevonden hebt, zit je in grote problemen (althans volgens je ouders en alle mensen rondom je). Zoiets is echt not done en de oplossing ligt hem vooral in het zorgvuldig selecteren van iemand die je in de toekomst mogelijk kan leren graag zien, liefde tussen 2 mensen kan immers altijd gecultiveerd worden!

Algemeen gesproken krijgen alle zonen hier door hun ouders een woonst aangeboden, want anders zou hij toch nooit aan een vriendinnetje geraken? Papa en mama werken dus fulltime om dat huis dat totaal boven hun budget gaat af te betalen. Maar de dochter krijgt niets en dat brengt een gans systeem op gang. Als je weet dat een goede baan in Beijing ongeveer 130 Euro per maand oplevert, dan zie je meteen dat alleen wonen doorgaans zo goed als uitgesloten is voor de vrouw. Wat doe je dan? Op zoek gaan naar een mannetje met een fijn huis dus!! Want zelfs met 2 doorsnee inkomens kan je nog geen woonst betalen in Beijing en een simpel leventje leiden. Lang genoeg thuis wonen dacht ik toen maar das ook niet echt een optie want betekent zoveel als gezichtsverlies voor de ouders. Die stappen dan zeker naar een van de ontelbare huwelijksbureaus hier aanwezig! Als je na al dat zoeken een geschikte partij hebt gevonden is het ook nog eens vanzelfsprekend dat je een ongemakkelijke relatie opbouwt met de schoonouders, dat hoort zo. Koppels die hun voeten vegen aan dit systeem noemen zichzelf wel eens heel fier “free love!”. Heel terecht ook merk ik nu, maar nog steeds een luxe die weinig Chinezen zich kunnen veroorloven…

woensdag 2 januari 2008

Illy and names that are silly...

Vreemd genoeg lukt het ons om zelfs hier in deze relatief achtergestelde stad ('s werelds grootste boerendorp, in de woorden van ervaringsdeskundigen) af en toe iets nieuws te ontdekken. We zijn net terug van 'afternoon teatime' (nee, ik schaam me niet om die uitdrukking te gebruiken) in een trendy koffiebar (ook die niet :)), gezien het ontwikkelingsniveau van deze stad een uiterst zeldzame vondst, waar we dan ook niet geheel verwonderlijk laaiend enthousiast over zijn.... Zie Picasa voor wat sfeerbeelden. Oh ja, de dienster van dienst heette Baby-Ann…correct ja, BABY-ANN…veelzeggende stilte… Andere simpelweg goedgevonden Yingwen Mingzi - Engelse namen voor Chinezen – die ons tot nu toe wel kunnen bekoren: Zeke (spreek uit Ziejk), Abony (nee, niet Ebony, Abony, met de nadruk op oooo), Samanfar (???) en met voorsprong de meest originele: Smacker. En nu iedereen luid in koor: SMACKER!!! (btw, Smacker is een meisjesnaam...)